|
Jeśli to fiolet, ktoś umrze - Teoria koloru w filmie jest przełomową książką, która wyjaśnia, jak kolor wpływa na widownię i narrację, postaci oraz rozwój scen. Bellantoni, która ma za sobą lata badań nad wpływem kolorów na zachowania, zebrała ponad 60 filmów i pogrupowała je w strefy wpływów sześciu głównych kolorów. Za pomocą subtelnych fotosów filmowych i dzieł sztuki wyjaśnia, jak każdy z tych kolorów uruchamia konkretne stany emocjonalne i reakcje widzów, służąc również do wzmocnienia i zwielokrotnienia emocji postaci. Autorka tłumaczy każde dzieło filmowe, wyjaśniając jak, dlaczego i gdzie kolor odzwierciedla i wpływa na emocje, zarówno postaci na ekranie, jak i wśród widowni. Dyskusje z przyjaciółmi autorki, między innymi z laureatami Oscara, scenografami Henrym Bumsteadem (Bez przebaczenia), Robertem Boylem (Sprawa Thomasa Crowna), Wynn P. Thomasem (Piękny umysł) i Larrym Paullem (Łowca androidów), jak również uznanymi operatorami Rogerem Deakinsem (Skazany na Shawshank), Edwardem Lachmanem (Daleko od nieba), Johnem Sealem (Angielski pacjent) i Amy Vincent (Rozlewiska uczuć) wyjaśniają, jak kolor przekazuje to, co nie zostało wypowiedziane i okrywają jak i dlaczego rozmówcy dokonali konkretnych wyborów kolorystycznych, zarówno świadomie, jak i instynktownie. Jeśli to fiolet, ktoś umrze - Teoria koloru w filmie to lektura niezbędna dla filmowców, studentów szkół filmowych i wszystkich zainteresowanych kinematografią. Ta wspaniała książka pomaga profesjonalistom dokonywać właściwych wyborów kolorystycznych dla ich filmów i pozwala hobbystom odpowiedzieć na pytanie, dlaczego czują to, co czują, gdy oglądają filmy, które utrzymane są w konkretnych gamach kolorystycznych. Bellantoni wykorzystuje swoje doświadczenie i badania by zademonstrować, jaką moc może mieć kolor i pobudzić naszą świadomość na barwy, które nas otaczają i sprawiają, że czujemy, zachowujemy się i reagujemy w określony sposób.
 |
Patti Bellantoni - jest wykładowcą w Conservatory of the American Film Institute w Los Angeles, gdzie prowadzi zajęcia z koloru i narracji wizualnej dla reżyserów, operatorów, scenarzystów i scenografów. Wykładała również w Center for Understanding Media w Nowym Jorku. Udzielała się jako konsultant w Stanowym Departamencie Edukacji w Nowym Jorku. Zajmowała się designem w Kalifornijskim Uniwersytecie Stanowym w Los Angeles. Nauczała o kolorze i komunikacji wizualnej w Szkole Sztuk Wizualnych w Nowym Jorku. Jej fachowe porady wykorzystano przy The Man on Lincoln's Nose, nominowanym do Oscara dokumencie poświęconym jej mentorowi, czterokrotnie nominowanemu do Oscara Robertowi Boyle'owi. |
|
|
|
|
"Świetna, potrzebna książka. Znaczenie każdego koloru będącego jak muzyka
bezpośrednim środkiem przekazu uczuć - jest zapomniane. Kiedyś czytelny dla
każdego klucz do znaczeń obrazów - dziś pamiętają o nim filmowcy. Proponuję
- męska połowa Polski kupuje kwiaty w kolorze oddającym jej uczucia, a do
tego tę książkę i wręcza ją damskiej połowie. Nowy, zapomniany język uczuć."
- Xymena Zaniewska Chwedczuk, scenograf
|
|
"Nie zawsze zdajemy sobie sprawę, co powoduje, że poddajemy się magii kina.
Obraz filmowy, narracja, to nie wszystko; silnym elementem naszej percepcji
jest również kolor. Wydawałoby się, iż związki psychologiczne z określoną
barwą są już zdiagnozowane - jakie kolory wywołują określone reakcje
emocjonalne. Twórcy poszukują rozwiązań, które budują określony klimat czy
nastrój filmu. Książka Patti Bellantoni jest próbą tworzenia teorii barw w
filmie. Autorka analizuje fragmenty dziewięćdziesięciu znanych filmów i
przeprowadza ich interpretację. Nie ze wszystkim się zgadzam w prezentowanej
teorii, ale możliwość prześledzenia drogi poszukiwań i inspiracji, które
towarzyszyły realizatorom poszczególnych filmów (szczególnie cenne
komentarze scenografów i operatorów) może być interesującą wiedzą. Może
warto poznać przyczyny, które powodują, że obraz filmowy raz nas przygnębia,
a innym razem wychodzimy z kina zrelaksowani."
- Ewa Braun, scenograf, kostiumolog. Zdobywczyni Oscara za scenografię do
Listy Schindlera |
|
"Film to światło, a światło wydobywa z cienia i ożywia kolory. Światło ma też
kolor, dzięki temu zmienia i modeluje tonację obrazu filmowego. Wokół nas
pełno jest wspaniałych faktur, matowych, błyszczących, wielobarwnych i
jednolitych. One też tworzą mozaikę kolorów. Wybór palety barw, decyzja co
do dominant i akcentów kolorystycznych jest kwintesencją zawodu scenografa.
Cieszę się, że powstała książka, w której autorka odczytuje artystyczne
piękno zawarte w pomysłach kolorystycznych twórców filmowych. PS. W swojej
karierze zawodowej pracowałem ze wspaniałymi artystami, czułymi na sprawy
koloru i światła. Mistrzem jest Andrzej Wajda, nasze dyskusje na temat
koloru w Dantonie, Biesach czy Panu Tadeuszu to historia na osobną książkę.
Na zawsze zostanie w mojej pamięci scena kolorowych świec, otwierająca
czarno-biały świat Listy Schindlera Stevena Spielberga i dziewczynka w
czerwonym płaszczyku w przerażająco szarym piekle zagłady."
- Allan Starski, scenograf. Zdobywca Oscara za scenografię do Listy Schindlera
|
|
"To wspaniała książka, która porusza istotny temat. Od czasu powstania obrazu
filmowego na taśmie kolorowej istotne jest, by odróżniać film kolorowy od
barwnego. Ten drugi wykorzystuje wiedzę o kolorze, posiada w sobie zamysł
barwny twórców. Cieszę się, że powstał podręcznik, który porusza temat
wykorzystania koloru w artystycznych działaniach filmowców."
- Prof. Jerzy Woźniak, reżyser, operator, pedagog. PWSTFTViT w Łodzi
|
|
"W VI wieku naszej ery mnisi z góry Athos skodyfikowali na potrzeby pisania
ikon znaczenie i symbolikę kolorów, przypisując kolor do postaci (Chrystus
Pantokrator - czerwień, Matka Boska - błękit, Judasz - żółć, itd.). Ówczesny
widz mógł dzięki temu nie tylko oglądać, ale i "czytać" ikonę. Jak wiele
innych, także i ta wiedza została zapomniana. Patti Bellantoni w swoim
dziele "Jeśli to fiolet, ktoś umrze" przywraca czytelnikowi tę wiedzę. Jest
to więc książka o doniosłym znaczeniu, pozwala bowiem na prawdziwy i bogaty
dialog widza z artystą, niezwykle ważny tak dla twórcy jak i dla odbiorcy
dzieła."
- Mariusz Chwedczuk, scenograf
|
|
|
"Czy kolor może zabić..? Jak działa na nasze zmysły? Jak wykorzystują go
reżyserzy, operatorzy i scenografowie, by skłonić widzów do przeżywania
emocji? Refleksje spisane przez Patti Bellantoni po serii zajęć ze
studentami są wspaniałym wstępem do dyskusji o tworzeniu obrazu filmowego.
Przydatne zarówno dla filmowców, adeptów tej sztuki, jak i widzów,
kochających wibrujący barwami ekran w sali kinowej."
- Ewa Lachnit, reżyser, Krakowska Szkoła Filmowa.
|
 |
"My widzimy kolory - Patti Bellantoni je czuje. Fascynuje ją to, jak na nas (widownię) wpływa użycie barw jako emocji w obrazie filmowym. Ta książka sprawiła, że wróciłam do moich ulubionych filmów i pozwoliła mi spojrzeć na nie w zupełnie nowy sposób. "
- Judy Irola, operator, Dziekan Wydziału Operatorskiego w USC School of Cinema-Television
|
|
".Bardzo interesujące odkrywanie świata kolorów i ich wpływu na nasze emocje."
- Robert Boyle, czterokrotnie nominowany do Oscara scenograf: Północ-północny zachód, Ptaki, Sprawa Thomasa Crowna, Skrzypek na dachu
|
| |
